Banner2

OSOBY

Szot-Stengert Elżbieta

Dane

Imię

Elżbieta

Nazwisko

Szot-Stengert

Miejsce urodzenia

Poznań

Biografia

Szot-Stengert Elżbieta – śpiewaczka (sopran koloraturowy)

Solistka bydgoskiej Opery Nova od 1984 r. Rodowita poznanianka. Mając 11 lat, wstąpiła do znanego dziewczęcego chóru „Poznańskie skowronki” prowadzonego przez Mirosławę Wróblewską. Studiując w poznańskiej Akademii Muzycznej w klasie Bożeny Karłowskiej, zaczęła współpracować z „Capellą Bydgostiensis”. W tym zespole śpiewa partie solowe w motetach, mszach, oratoriach, kantatach i dziełach scenicznych od średniowiecza i renesansu – po współczesną literaturę muzyczną. Odbywa też kilka pierwszych zagranicznych podróży. Na bydgoskiej scenie operowej debiutowała rolą pazia Oskara w „Balu maskowym” G. Verdiego (1984) – nagłe zastępstwo, bez próby z orkiestrą! Ale już w swojej normalnej pierwszej premierze, a była nią opera komiczna G. Rossiniego „Kopciuszek” (1985) – zwróciła uwagę recenzentów aktorskim opracowaniem roli rozwydrzonej córki Clorindy. Równie dobrze wypadła jako Ciboletta w „Nocy w Wenecji” J. Straussa (1985), Frau Flut w „Wesołych kumoszkach z Windsoru” O. Nicolaia (1985) i Lauretta w „Nauczycielu muzyki” G.B. Pergolesiego (1986). Jej pierwszą wielką partią dramatyczną była Gilda w „Rigoletcie” G. Verdiego (1986). Pięknym głosem, nieodpartym wdziękiem i niepospolitą urodą czarowała jednak najczęściej i przede wszystkim w operetkach i w rolach pełnych temperamentu subretek. Była Rozyną w „Cyruliku sewilskim” G. Rossiniego (1987) i Krysią listonoszką w „Ptaszniku z Tyrolu” K. Zellera (1987). Rok 1987 przyniósł solistce dwa wyróżnienia – w tym jedno wielce prestiżowe, o ogólnopolskim wymiarze: nagrodę im. Leona Schillera dla Młodych Twórców Teatru oraz bydgoską Nagrodę Publicystów Muzycznych. Startując na II Konkursie Wokalnym im. Ady Sari w Nowym Sączu, doszła do ścisłego finału. Już bez tego konkursowego obciążenia obdarzała bydgoską scenę muzyczną bogatą galerią kreowanych przez siebie postaci i zbierała oklaski m.in. jako: Arsena w „Baronie cygańskim” J. Straussa (1987), Hodel w „Skrzypku na dachu” J. Bocka (1992), Hanna w „Strasznym dworze” S. Moniuszki, Zerlina w „Don Giovannim” W.A. Mozarta. Gdy Maciej Figas wystawił „Mesjasza” G.F. Haendla (2000), mogła popisać się w swoim ulubionym repertuarze oratoryjnym. Zresztą od wielu lat artystka łączyła działalność teatralną, sceniczną z koncertową, występując na licznych estradach filharmonicznych. Śpiewając w Operze Nova, współpracuje z Teatrem Wielkim w Poznaniu, Operą i Operetką w Szczecinie oraz innymi scenami muzycznymi w kraju. Ma na swoim koncie realizacje płytowe. W Holandii nagrała „Mesjasza” G.F. Haendla, a we Francji „Requiem” W.A. Mozarta pod dyrekcją Włodzimierza Szymańskiego oraz „Siedem słów Chrystusa na Krzyżu” Stefana Stuligrosza z udziałem chóru „Poznańskie słowiki”.

wg Zdzisław Pruss, Szot-Stengert Elżbieta, [hasło w:] Bydgoski Leksykon Operowy, pod red. Z. Prussa, Bydgoszcz 2002.

Instytucje

Ilość powiązanych elementów: 1

Newsletter

Logo_am

Um_bydgoszcz

Fundacja_konsonans

Projekt współfinansowany przez Miasto Bydgoszcz

Copyright © 2000-2013 Akademia Muzyczna w Bydgoszczy Muzyczne Archiwum Pomorza i Kujaw