Banner2

OSOBY

Trella Piotr

Dane

Imię

Piotr

Nazwisko

Trella

Miejsce urodzenia

Wągrowiec

Biografia

Trella Piotr – śpiewak-solista (tenor)

 

Czołowy tenor bydgoskiej opery w latach 1972-1992. Odtwórca wielu pierwszoplanowych partii operowych, znakomity wykonawca ról operetkowych, ulubieniec publiczności i zdobywca „Złotych Masek”.

Urodził się w Wągrowcu (ojciec Leon był zasłużonym dziennikarzem prasy wielkopolskiej). Swoje zdolności wokalne zaprezentował w Operetce Poznańskiej, do której trafił zaraz po studiach w PWSM w Poznaniu, gdzie był uczniem doc. Janiny Cygańskiej. Debiutuje niedużą rólką Alvareza w ”Sinobrodym” J. Offenbacha. Podobnych epizodów miał zaledwie kilka, ponieważ szybko przejmuje role coraz to poważniejsze. Przez poznańską prasę zostaje zauważony jako „młody zdolny”. Pokazuje się nie tylko na teatralnej scenie, ale także współpracuje z Estradą Poznańską, jeździ jako solista z Piętnastką Radiową Zygmunta Malika razem ze wschodzącymi gwiazdami rozrywki: Wiesławą Drojecką, Urszulą Sipińską, Zdzisławą Sośnicką… Występuje w popularnych programach telewizyjnych z cyklu „Sezam muzyczny”. Z koncertami estradowymi podróżuje do NRD i wtedy otrzymuje propozycję pracy w Bydgoszczy od Włodzimierza Ormickiego.

I tak po prześpiewaniu 10 lat w Operetce Poznańskiej zjeżdża Piotr Trella do Bydgoszczy. Dla dobrego zaaklimatyzowania się w nowym miejscu dyr. Ormicki wprowadził go najpierw do obsad „Wesołej wdówki” (Daniło) i „Krainy uśmiechu” F. Lehara – by potem powierzyć mu partię Nadira w „Poławiaczach pereł” G. Bizeta (1972). Ten operowy debiut operetkowego amanta wypadł znakomicie. Publiczność została „wzięta” i kupiona, „Złota Maska” wręczona, Nagroda Ministra Kultury i Sztuki – przyznana. I w taki sposób Piotr Trella przez blisko 20 lat bawił bydgoską publiczność wspaniałymi kreacjami. Po Nadirze był Don Carlos w operze G. Verdiego (1972), Turiddu w „Rycerskości wieśniaczej” P. Mascagniego (1973), Manrico w „Trubadurze” G. Verdiego (1974). Następne większe partie Trelli w repertuarze operowym to: Stefan w „Strasznym dworze” S. Moniuszki (1976), Eric w „Holendrze tułaczu” R. Wagnera (1977) i Kawaler de Grieux w „Manon” J. Masseneta (1979). Lata 80. to przede wszystkim Leński w „Eugeniuszu Onieginie” P. Czajkowskiego (1980), Pinkerton w „Madame Butterfly” G. Pucciniego (1981), Włodzimierz w „Kniaziu Igorze” A. Borodina (1982), Kazimierz w „Hrabinie” S. Moniuszki (1982) i Cavaradossi w „Tosce” G. Pucciniego (1984). Po tej ostatniej premierze przypieczętowaniem sukcesu Piotra Trelli było przyznanie kolejnej „Złotej Maski”.

Śpiewał również na zasadzie stałej współpracy na wielu operowych scenach – Teatru Wielkiego w Poznaniu, Teatru Muzycznego w Krakowie, Teatru Muzycznego w Szczecinie. Występował też gościnnie w Teatrze Wielkim w Warszawie.

Ostatnie jego premiery to: „Księżna cyrkówka” I. Kalmana (1992), gdzie był Mister X i „Skrzypek na dachu” J. Bocka jako Rosjanin.

Będąc w całkiem dobrej formie wokalnej, daje kameralne koncerty i recitale, a także działa w istniejącym przy Miejskim Ośrodku Kultury w Bydgoszczy – Klubie Środowisk Twórczych (jest jego prezesem).  

Zdzisław Pruss, Trella Piotr, [hasło w:] Bydgoski Leksykon Operowy, pod red. Z. Prussa, Bydgoszcz 2002.

Instytucje

Ilość powiązanych elementów: 1

Newsletter

Logo_am

Um_bydgoszcz

Fundacja_konsonans

Projekt współfinansowany przez Miasto Bydgoszcz

Copyright © 2000-2013 Akademia Muzyczna w Bydgoszczy Muzyczne Archiwum Pomorza i Kujaw